23-05-08

Gouden stem, vurige madam

Wie Micheline Van Hautem live aan het werk wil horen, reppe zich morgen naar de Fnac aan de Antwerpse Groenplaats voor een miniconcertje. Hier meer. Misschien tot dan?

09:47 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: micheline van hautem |  Facebook |

07-03-08

doremifasollasido

 Micheline Van Hautem over haar plaat en toernee 'Chocolat', hartepijn en moederinstinct. Geweldig detail: Micheline neemt haar zoontje mee op toernee, zodat ze hem borstvoeding kan blijven geven. Zo hebben we ze graag.  
Over muziek gesproken: ik heb mij, aangevuurd door al die mooie stemmen, zelf aan het zingen gezet. Een heuse zangtechnische syllabus ligt voor en de zoektocht naar een leraar is gestart.
Olé, droom 1 waarmaken: Check.
(Helaas zit ik nog steeds regelmatig met die verdomde gezwollen amandelen)

12:19 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: micheline van hautem, algemeen |  Facebook |

23-02-08

Micheline Van Hautem

Gisteren concert van Micheline (Van Hautem). In Waasmunster, of all places. Het gros van het publiek was gepast opgekleed en reageerde aanvankelijk veel te flauw naar mijn zin. Daar zat ik dan, in jeans en enthousiast meeswingend. Vrijwel als enige.

In elk geval, Micheline was geweldig! Wat een stem, wat een vuur en passie, wat een présence! Warme vrouw ook buiten het podium, het praatje was weliswaar kort, maar fijn.

Het concert zelf bestond uit een deel voor de pauze en één erna. Samen zo'n twee uur eigen songs en covers. Voor de pauze kregen we vooral nummers uit haar laatste cd Chocolat (meteen ook titel van de tournee) te horen. Gebracht in de eigenzinnige, ietwat theatrale (begrijp dit vooral positief!), bezielde stijl Micheline eigen. Vooral de ietwat "stevigere" nummers konden meer dan bekoren, want deden volop recht aan stem en bereik. Het deel na de pauze vertoonde wat ons betreft nog net iets meer samenhang, zowel wat betreft genre als inhoudelijk en bracht het vuur dan ook echt over naar de zaal. Micheline laat zang en lichaamstaal versmelten tot één doorleefd geheel; en dat doet ze op overtuigde, geloofwaardige manier. Zeker bij de Brel- en Piafinterpretaties (die half-rollende rrrr, heerlijk!), waarmee ze eerder als Miche-en-Scène internationaal zielen veroverde en scoorde.

Kortom: mocht u in de nabije of verdere toekomst de gelegenheid krijgen Micheline te gaan beluisteren en bekijken, aarzelt u vooral niet! Het zal u niet berouwen.

09:02 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: micheline van hautem, algemeen |  Facebook |

30-12-07

Stokje

Haha, ik had er nog nooit van gehoord, maar heb er wel eentje gekregen. Een virtueel stokje, dus. Met dank aan de Huismoeder.

Ok, daar gaat ie dan:

3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?

Oesje. Aangezien het leven mij de voorbije jaren nogal in beslag heeft genomen, is er van nieuwe muziek ontdekken niet zo erg veel terecht gekomen. Mega Mindy niet te na. En zoals je weet, lieve lezer, is mij dat best bevallen. Zeker wanneer ze haar masker aflegt en als Free Souffriau haar stem laat galmen. Mooi mooi.

Daarnaast, en eigenlijk had ik ze als eerste moeten noemen: Micheline Van Hautem (met au ;-))! In één woord: geweldig! Zowel stem als stijl als uitstraling. Eigenlijk geen nieuwe ontdekking, want in 2003 voor het eerst gehoord en geweldig van onder de indruk geraakt tijdens de Nekka special met Frank Boeijen . Maar nu dus herontdekt, en deze keer voorgoed :-) (trouwens: M., Thx, meid :-), you made me smile!)

Een derde... mmm, tja, moeilijk. Ik hoor veel graag, maar heb zo weinig tijd om me erin te verdiepen, en bovendien vergeet ik meestal weer heel snel wie of wat. O ja, misschien Kate Nash met "Foundations". Erg mooi.

3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?

- Ongetwijfeld de keuze om vrijwillig uit het leven te stappen die een jong en geliefd familielid in het begin van de zomer maakte. Schokkend, onbegrijpelijk, maar tegelijk bracht het ons ook dichter bij mekaar...

- De diagnose die onze zoon kreeg. Overrompelend, al kwam ze niet onverwacht.

- En om op een luchtige noot te eindigen: de chi van de huisvrouw die moedermelk bij me zocht.

3 (vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan?

- Onlangs nog paste ik in een boetiekje als "vrouw van de wereld" een topje en werd er vervolgens door de verkoopster monkelend op gewezen dat ik het achterstevoren droeg.

- Echt waar, vreselijk schandalig, maar dit jaar vergat ik één keer mijn kinderen van school te halen. 't Is te zeggen: ik stond op het punt te vertrekken, toen een vriendin langskwam; blijgemoed serveerde ik haar koffie en een koekje, begon een leuke babbel en besefte pas een halfuur later dat mijn bloedjes stonden te wachten. Mijn kinderen vonden de extra speeltijd weliswaar absoluut niet erg, maar toch...

- Ook bijzonder schaamtelijk was de keer dat mijn autootje, midden op een druk kruispunt stilviel: niks meer, geen beweging in te krijgen, woeste blikken en gebaren van de rij achter me, die met lede ogen het licht opnieuw rood, groen en terug rood zagen worden. En toen merkte ik dat ik geen benzine meer had...

3 dingen die me héél stiekem ongelofelijk trots maakten?

- Niet zo stiekem: mijn kinderen. Oudste zoon die ons door het schoolproject gidste, en heel wat presteerde dit jaar; jongste zoon met zijn koddige uitspraken, verleidelijke twinkeloogjes en onvermoede tekenkunsten; dochter met haar eigengereidheid (op dat laatste ben ik wel STIEKEM trots). Afin, mijn kinderen dus. En uiteraard mijn man.

- Mijn werk, de complimenten van collega's. Het feit dat ik, ondanks uitstelgedrag, zij het onder tijdsdruk en af en toe met de nodige paniek, de dingen  toch tot een goed einde breng.

- Mezelf, omdat ik er soms in slaag mijn ongeduld, impulsiviteit en explosiviteit in te tomen en te beheersen. Soms, he.

Zo, mijn stokje gaat naar Virginia, een door de wol geverfde mevrouw, en crash-test-mommy. Laat u vooral gaan, dames!

15:40 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: micheline van hautem, algemeen, free souffriau |  Facebook |

22-12-07

Bleitlieke

 EEN VRIEND ZIEN HUILEN

  Versie Herman Van Veen, orig. Jacques Brel
Natuurlijk wordt alom gestreden
En zwijgt voor velen de muziek,
de tederheid is overleden
en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen
voor wie er maar het meeste biedt
en worden bloemen stukgelopen
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.
Natuurlijk hebben wij verloren
en wacht de dood ons aan het eind,
met onze schouders ver naar voren
staan wij nog amper overeind.
Natuurlijk zijn we vaak bedrogen
en liggen vogels in het riet
die voor het laatst hebben gevlogen
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.
Worden er steden stukgesmeten
door kinderen van vijftig jaar
dan wordt het leed weer gauw vergeten
voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
En die stations vol met verdwaalden,
al te ver heen voor elk verdriet.
Geen enk'le waarheid die het haalde,
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.
Natuurlijk, spiegels zijn integer;
geen moed genoeg om jood te zijn,
niet elegant genoeg voor neger,
geen licht, alleen maar valse schijn.
In eigen kilheid zo gevangen
dat men voor liefde zich verschuilt,
zo aan het eind van elk verlangen,
maar dan een vriend te zien... die huilt.

Frank Boeijen en Micheline Van Hautem, Nekka 2003, Antwerpen.

 

En nog eentje, omda'k ze zoe geire hoeër Knipoog

14:50 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: algemeen, micheline van hautem |  Facebook |