01-12-08

Update

Het is al veel te lang geleden. Het waarom, daar heb ik zelf het raden naar: te weinig inspiratie? Te veel werk?  Gewoon geen goesting? Wellicht een beetje van dit alles.

Maar vandaag had ik er een beetje zin in. Misschien slechts voor even, één berichtje, misschien meer. In elk geval: hierbij voor de eenzame resterende lezer een update.

Het eerste schooltrimester zit er alweer bijna op. De dingen gaan in feite maar hun gang, al klinkt dat veel gelatener en passiever dan ik het ervaar. Eigenlijk vergaat het ons gewoon normaal: nu eens vlotter, dan weer wat stroever, maar al bij al: nil nove sub sole. Meestal geniet ik, soms ben ik heel boos of wat triest. Idem voor de kinderen en hun papa.

Oudste zoon doet het goed op school. Binnenkort wordt hij wellicht opnieuw getest, maar nu voor zijn rekenmoeilijkheden. Lezen gaat echter super, zijn handschrift is er ongelooflijk op vooruit gegaan, spelling is minder (maar dat wijt ik eerder aan nonchalance), projecten lopen gesmeerd, sociaal gaat het redelijk. Hij voelt zich meestal lekker in zijn vel.

Jongere broer en zus laten stilaan de kleutertijd achter zich. Broertje experimenteert volop met letters en cijfers, zus doet hem zoals in alles na.

Eén memorabel feit toch: we hebben nu drie fietsende kinders en dat is fijn en binnenkort ook makkelijk en milieuvriendelijk.

Voila. 't Was kort, 't was droog, maar zo weet u toch weer dat het goed met ons gaat.

Misschien tot binnenkort?

11:46 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: zoon, dochter, autisme |  Facebook |

17-06-08

Petitie

Steun onze kinderen met autisme, hun ouders en brussen en teken deze petitie voor het behoud van de gespecialiseerde GOn-begeleiding in het reguliere onderwijs, zodat wie voor dit onderwijs kiest, daarbij optimale kansen krijgt. Zonder lukt het hen, ons en de leerkrachten écht niet. Wij zitten immers allemaal al aan de grens van ons kunnen.

Van harte dank!

 

12:42 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: autisme, ass |  Facebook |

29-04-08

Na zonneschijn komt regen

Niet alleen daarbuiten, maar ook hierbinnen. Uiteraard hadden we het kunnen verwachten, maar hey, die steen om ons een tweede en een derde en een vierde en... aan te stoten, draagt onze naam. De voorbije vermoeiende inspanningen van zoonlief en onszelf, die alles zo mooi gesmeerd lieten lopen, eisen uiteindelijk toch weer hun tol, met een mega-crisis tot gevolg. Eb en vloed, vloed en eb. En vooral veel gedonder.

(Het idee dat dit voor de rest van zijn en ons leven zo zal zijn, werkt steeds weer ontmoedigend. Ook al lijkt het tij wel vlotter te keren. Da's dan het drijfhout waar wij ons aan vastklemmen en dat ons weer naar vaste grond moet brengen. In de hoop dat we intussen niet te vaak kopje onder gaan en ons een rustige, zonnige zomer wacht...).

09:44 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: autisme, ass, add, oudste zoon |  Facebook |

18-04-08

Het gaat goed

Met oudste Zoon gaat het goed. Erg goed, zelfs. Zowel sociaal als cognitief, thuis als op school. De erkenning, aanvaarding, kennis van en begeleiding bij zijn ASS zorgen voor rust, ontwikkeling, begrip en zelfbewustzijn. Wat een verademing, voor hem, maar ook voor ons. Niet alleen omdat de woedebuien veel minder frequent want beter voorspelbaar, afwendbaar en hanteerbaar zijn, maar ook omdat de zorgen, het zoeken naar oplossingen, de onzekerheid om de toekomst gedeeltelijk mee door andere schouders worden gedragen: die van de gon-begeleidster, juffen, zorgleerkracht, coördinatrice, vrienden en vriendjes, grootouders,...

Gisteren sloot de leefgroep van oudste Zoon het tweede project van dit jaar af: over de hedendaagse indianen in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika. Aan de hand van een zelf samengestelde Powerpointpresentatie brachten de kinderen hun verhaal, in diverse werkgroepjes. Zoon had voor het groepje "Amazonewoud: het woud" gekozen. Alleen al het woordspel vond hij erg leuk. Vlotjes, luid en duidelijk, zonder enig spoor van nervositeit gaf hij uitleg bij enkele afbeeldingen. Uiteraard was ik gepast trots op hem. De hele presentatie zat overigens goed in mekaar en werd door de groep mooi gebracht. We hadden ook niet anders verwacht.

Tijdens een voorafgaand gesprek met zijn juf hadden we het over de problemen met wiskunde. Alle andere vakken gaan goed tot heel goed; in lezen, spelling en uitspraak is hij een krak, de projecten gaan ook goed - al blijft hij onderpresteren op toetsen door zijn informatieverwerkingsmoeilijkheden: hij wéét het meestal wel, maar kan die kennis niet altijd onder druk reproduceren. Maar goed: voorlopig op dat vlak absoluut geen reden tot ongerustheid, integendeel. Wiskunde lukt hem echter niet. Hij krijgt intussen een apart leerpad, met begeleiding door de zorgleerkracht, en maakt weliswaar vorderingen, maar heel traag. Automatiseren gaat met veel moeite gepaard. En dus werd - zowel door ons als door het team - geopperd dat er misschien dyscalculie in het spel is. Al blijven we heel voorzichtig: lezen ging aanvankelijk ook zeer slecht, tot plots dé klik kwam (intussen zit hij op AVI 7, wat normaal in maart derde leerjaar moet zijn bereikt); bovendien neemt men een dyscalculietest pas op latere leeftijd af, precies omdat die klik tot dan kan komen; én natuurlijk is de kans groot dat "gewoon" zijn informatieverwerkingsprobleem aan de basis ligt. Toch kan het een hele verademing zijn voor het kind, de leerkracht én de ouders, om in deze richting te denken, te aanvaarden en naar compenserende strategieën en maatregelen te gaan zoeken, zonder daarbij het oefenen op te geven. De druk een beetje van de ketel halen, als het ware. Dat is wat het team voor oudste zoon voorstelt. We hebben gemerkt dat rekenen veel beter lukt wanneer hij de getallenlijn - waarin hij een verbazend goed doorzicht heeft - mag gebruiken (de rekenstaafjes en het telraam werken voor hem dan weer niet) om zo mee te komen met de rest van de klas. Daarnaast heb ik voor hem de software "Cijferhaai" (voor kinderen en adolescenten met dyscalculie) gekocht: een programma dat met spannende, motiverende spelletjes getalleninzicht en rekenvaardigheden oefent. Een succes: Zoon is er dol op.

En zo gaan we dus verder: soms stap voor stap, dan weer met een terugval, af en toe met grote sprongen. Maar vooral: met veel hoop en nog steeds veel geduld.

10:26 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: ass, autisme, dyscalculie, oudste zoon |  Facebook |

11-02-08

Boos en moe

"Het zal allemaal wel meevallen."
"Denk aan de positieve dingen!"
"Ge overdrijft."

Nee, godverdomme, ik overdrijf niet, het valt soms niet mee en de positieve dingen wegen vaak echt niet op tegen alle miserie. Waarvan niemand een idee heeft tot ie er middenin zit. Ook al proberen we de positieve kanten te blijven zien, en is de verleiding tot ontkenning van het probleem op goeie momenten heel groot.

Autisme sucks! Zowel voor wie het heeft, als voor wie er mee te maken krijgt.

22:16 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: autisme, algemeen |  Facebook |

06-02-08

Mooi, de wereld is mooi!

Mensenlief, wat ben ik blij vandaag! Vanmorgen een mail gekregen van de juf van oudste zoon. Vol Goed Nieuws. Over hoe hij het sinds het klasgesprek rond autisme sociaal-emotioneel zo geweldig doet op school. Over hoe hij niet, nooit, op geen enkele manier meer gepest wordt, maar begrip krijgt of moeite daartoe, zelfs van de voormalige grootste pesters. En over hoe hij op zijn beurt moeite doet en assertief lief is tegen iedereen.

Er zijn nog een paar mindere puntjes, op cognitief vlak dan. Rekenen gaat voor hem veel te snel, hij heeft nog steeds niet voldoende getalleninzicht. Maar daar wordt via speciale handelingsplannen aan gewerkt.

Wij mogen ons oprecht gelukkig noemen met een school als de Zeppelin en met een geweldig kind als onze oudste!

PS: en met de andere twee ook. Uiteraard.

14:49 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: autisme, oudste zoon, moederschap |  Facebook |

15-11-07

Klasgesprek

Morgenvroeg vindt het langverwachte klasgesprek rond autisme plaats, met de leefgroep van oudste zoon. Zelf wilde hij dit gesprek heel graag, maar hij verkoos om intussen, samen met ons, op de speelplaats te blijven en achteraf vragen van de andere kinderen te beantwoorden. Onnodig te zeggen dat ik het wel spannend vind.

13:03 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: autisme, algemeen |  Facebook |