29-04-08

Na zonneschijn komt regen

Niet alleen daarbuiten, maar ook hierbinnen. Uiteraard hadden we het kunnen verwachten, maar hey, die steen om ons een tweede en een derde en een vierde en... aan te stoten, draagt onze naam. De voorbije vermoeiende inspanningen van zoonlief en onszelf, die alles zo mooi gesmeerd lieten lopen, eisen uiteindelijk toch weer hun tol, met een mega-crisis tot gevolg. Eb en vloed, vloed en eb. En vooral veel gedonder.

(Het idee dat dit voor de rest van zijn en ons leven zo zal zijn, werkt steeds weer ontmoedigend. Ook al lijkt het tij wel vlotter te keren. Da's dan het drijfhout waar wij ons aan vastklemmen en dat ons weer naar vaste grond moet brengen. In de hoop dat we intussen niet te vaak kopje onder gaan en ons een rustige, zonnige zomer wacht...).

09:44 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: autisme, ass, add, oudste zoon |  Facebook |

Commentaren

Oeikes toch zeg.
Sterkte hoor en heel veel kracht!!

Gepost door: een handvol | 29-04-08

Het idee dat het voor altijd zal zijn een plaats geven, lijkt me niet makkelijk.

Gepost door: zapnimf | 29-04-08

Ik heb bijna twintig jaar met volwassenen met een verstandelijke beperking gewerkt. Onder hen ook heel wat personen met autisme.
Wat hun ouders me vertelden was toch telkens weer dat het met de jaren steeds iets makkelijker werd, dat hun kinderen met het ouder worden toch ook rustiger werden. Misschien kan dat een klein beetje een riem onder het hart voor je zijn.

Gepost door: veerle | 30-04-08

De commentaren zijn gesloten.