18-04-08

Het gaat goed

Met oudste Zoon gaat het goed. Erg goed, zelfs. Zowel sociaal als cognitief, thuis als op school. De erkenning, aanvaarding, kennis van en begeleiding bij zijn ASS zorgen voor rust, ontwikkeling, begrip en zelfbewustzijn. Wat een verademing, voor hem, maar ook voor ons. Niet alleen omdat de woedebuien veel minder frequent want beter voorspelbaar, afwendbaar en hanteerbaar zijn, maar ook omdat de zorgen, het zoeken naar oplossingen, de onzekerheid om de toekomst gedeeltelijk mee door andere schouders worden gedragen: die van de gon-begeleidster, juffen, zorgleerkracht, coördinatrice, vrienden en vriendjes, grootouders,...

Gisteren sloot de leefgroep van oudste Zoon het tweede project van dit jaar af: over de hedendaagse indianen in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika. Aan de hand van een zelf samengestelde Powerpointpresentatie brachten de kinderen hun verhaal, in diverse werkgroepjes. Zoon had voor het groepje "Amazonewoud: het woud" gekozen. Alleen al het woordspel vond hij erg leuk. Vlotjes, luid en duidelijk, zonder enig spoor van nervositeit gaf hij uitleg bij enkele afbeeldingen. Uiteraard was ik gepast trots op hem. De hele presentatie zat overigens goed in mekaar en werd door de groep mooi gebracht. We hadden ook niet anders verwacht.

Tijdens een voorafgaand gesprek met zijn juf hadden we het over de problemen met wiskunde. Alle andere vakken gaan goed tot heel goed; in lezen, spelling en uitspraak is hij een krak, de projecten gaan ook goed - al blijft hij onderpresteren op toetsen door zijn informatieverwerkingsmoeilijkheden: hij wéét het meestal wel, maar kan die kennis niet altijd onder druk reproduceren. Maar goed: voorlopig op dat vlak absoluut geen reden tot ongerustheid, integendeel. Wiskunde lukt hem echter niet. Hij krijgt intussen een apart leerpad, met begeleiding door de zorgleerkracht, en maakt weliswaar vorderingen, maar heel traag. Automatiseren gaat met veel moeite gepaard. En dus werd - zowel door ons als door het team - geopperd dat er misschien dyscalculie in het spel is. Al blijven we heel voorzichtig: lezen ging aanvankelijk ook zeer slecht, tot plots dé klik kwam (intussen zit hij op AVI 7, wat normaal in maart derde leerjaar moet zijn bereikt); bovendien neemt men een dyscalculietest pas op latere leeftijd af, precies omdat die klik tot dan kan komen; én natuurlijk is de kans groot dat "gewoon" zijn informatieverwerkingsprobleem aan de basis ligt. Toch kan het een hele verademing zijn voor het kind, de leerkracht én de ouders, om in deze richting te denken, te aanvaarden en naar compenserende strategieën en maatregelen te gaan zoeken, zonder daarbij het oefenen op te geven. De druk een beetje van de ketel halen, als het ware. Dat is wat het team voor oudste zoon voorstelt. We hebben gemerkt dat rekenen veel beter lukt wanneer hij de getallenlijn - waarin hij een verbazend goed doorzicht heeft - mag gebruiken (de rekenstaafjes en het telraam werken voor hem dan weer niet) om zo mee te komen met de rest van de klas. Daarnaast heb ik voor hem de software "Cijferhaai" (voor kinderen en adolescenten met dyscalculie) gekocht: een programma dat met spannende, motiverende spelletjes getalleninzicht en rekenvaardigheden oefent. Een succes: Zoon is er dol op.

En zo gaan we dus verder: soms stap voor stap, dan weer met een terugval, af en toe met grote sprongen. Maar vooral: met veel hoop en nog steeds veel geduld.

10:26 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: ass, autisme, dyscalculie, oudste zoon |  Facebook |

Commentaren

Toch wel veel goed nieuws. Fijn zo!

Gepost door: Virginia | 18-04-08

Leuk om te lezen dat het goed gaat met jullie en vooral met jullie oudste zoon. Wij vermoeden dat we het omgekeerde probleem gaan hebben: grotebroer is heel sterk in cijfers en rekenen (nu al), maar heeft heel veel problemen met taal in het algemeen en correct woord- en taalgebruik in het bijzonder. Ik kijk uit naar je verdere ervaringen met dat cijferprogramma en ga straks eens kijken of ze ook zoiets hebben voor taal. Weet dat logopedie ook op (eventuele) dyscalculie kan inspelen, misschien een piste om te overwegen?

Gepost door: BB | 18-04-08

klinkt wel super, dat eerste stuk, hij vindt zijn plekje!
en 'eraan werken' betekent ook 'hoopvol' voor de rest, hij komt er wel, die Zoon van jou!

Gepost door: morgan | 18-04-08

Twee weken geleden heb ik een bijscholing over discalculie gevolgd. Daar spraken ze van een diagnosestelling vanaf het eerste leerjaar. Discalculie is in ieder geval geen lachertje, ik hoop voor je dat hij daar niet mee kampt.

Gepost door: zapnimf | 19-04-08

@ Zapnimf: tja, hij heeft al zoveel om mee te kampen... Maar ik hoop ook wel dat de klik nog komt. Ergens zegt mijn intuïtie van wel, en die heeft het doorgaans bij het juiste eind... We'll see.

@ BB: we hebben inderdaad al aan logopedie gedacht, maar wachten dus nog af, wat de compenserende maatregelen doen. Hij heeft ook fascia- en Hendrickxtherapie gevolgd, dat laatste zal hij wellicht in september sowieso terug oppakken.

Gepost door: Stien | 20-04-08

De commentaren zijn gesloten.