30-12-07

Stokje

Haha, ik had er nog nooit van gehoord, maar heb er wel eentje gekregen. Een virtueel stokje, dus. Met dank aan de Huismoeder.

Ok, daar gaat ie dan:

3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?

Oesje. Aangezien het leven mij de voorbije jaren nogal in beslag heeft genomen, is er van nieuwe muziek ontdekken niet zo erg veel terecht gekomen. Mega Mindy niet te na. En zoals je weet, lieve lezer, is mij dat best bevallen. Zeker wanneer ze haar masker aflegt en als Free Souffriau haar stem laat galmen. Mooi mooi.

Daarnaast, en eigenlijk had ik ze als eerste moeten noemen: Micheline Van Hautem (met au ;-))! In één woord: geweldig! Zowel stem als stijl als uitstraling. Eigenlijk geen nieuwe ontdekking, want in 2003 voor het eerst gehoord en geweldig van onder de indruk geraakt tijdens de Nekka special met Frank Boeijen . Maar nu dus herontdekt, en deze keer voorgoed :-) (trouwens: M., Thx, meid :-), you made me smile!)

Een derde... mmm, tja, moeilijk. Ik hoor veel graag, maar heb zo weinig tijd om me erin te verdiepen, en bovendien vergeet ik meestal weer heel snel wie of wat. O ja, misschien Kate Nash met "Foundations". Erg mooi.

3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?

- Ongetwijfeld de keuze om vrijwillig uit het leven te stappen die een jong en geliefd familielid in het begin van de zomer maakte. Schokkend, onbegrijpelijk, maar tegelijk bracht het ons ook dichter bij mekaar...

- De diagnose die onze zoon kreeg. Overrompelend, al kwam ze niet onverwacht.

- En om op een luchtige noot te eindigen: de chi van de huisvrouw die moedermelk bij me zocht.

3 (vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan?

- Onlangs nog paste ik in een boetiekje als "vrouw van de wereld" een topje en werd er vervolgens door de verkoopster monkelend op gewezen dat ik het achterstevoren droeg.

- Echt waar, vreselijk schandalig, maar dit jaar vergat ik één keer mijn kinderen van school te halen. 't Is te zeggen: ik stond op het punt te vertrekken, toen een vriendin langskwam; blijgemoed serveerde ik haar koffie en een koekje, begon een leuke babbel en besefte pas een halfuur later dat mijn bloedjes stonden te wachten. Mijn kinderen vonden de extra speeltijd weliswaar absoluut niet erg, maar toch...

- Ook bijzonder schaamtelijk was de keer dat mijn autootje, midden op een druk kruispunt stilviel: niks meer, geen beweging in te krijgen, woeste blikken en gebaren van de rij achter me, die met lede ogen het licht opnieuw rood, groen en terug rood zagen worden. En toen merkte ik dat ik geen benzine meer had...

3 dingen die me héél stiekem ongelofelijk trots maakten?

- Niet zo stiekem: mijn kinderen. Oudste zoon die ons door het schoolproject gidste, en heel wat presteerde dit jaar; jongste zoon met zijn koddige uitspraken, verleidelijke twinkeloogjes en onvermoede tekenkunsten; dochter met haar eigengereidheid (op dat laatste ben ik wel STIEKEM trots). Afin, mijn kinderen dus. En uiteraard mijn man.

- Mijn werk, de complimenten van collega's. Het feit dat ik, ondanks uitstelgedrag, zij het onder tijdsdruk en af en toe met de nodige paniek, de dingen  toch tot een goed einde breng.

- Mezelf, omdat ik er soms in slaag mijn ongeduld, impulsiviteit en explosiviteit in te tomen en te beheersen. Soms, he.

Zo, mijn stokje gaat naar Virginia, een door de wol geverfde mevrouw, en crash-test-mommy. Laat u vooral gaan, dames!

15:40 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: micheline van hautem, algemeen, free souffriau |  Facebook |

Commentaren

Stokje Hier zit nog zo iemand. Ik heb het stokje via Aangetekend gekregen, maar had er tot eergisteren ook nog nooit van gehoord, maar het lijkt me een fijn alibi om het internet af te schuimen en na te denken, soms.

Gepost door: Lena | 05-01-08

De commentaren zijn gesloten.