23-11-07

De sint, die stouterik

Deze nacht kregen wij bezoek. Verwacht en welkom bezoek van de goedheilige man (wie heeft dat schabouwelijke epitheton eigenlijk ooit uitgevonden?) en zijn roetzwarte helper (lang dacht mijn van tradities vervreemde zelve dat dit bepaald politiek oncorrect was, tot het mij een paar jaar geleden - toen wij zelf in het bezit van een haard kwamen, meerbepaald - daagde dat je die roetzwart letterlijk moet nemen: iémand moet door die schouw kruipen, en de goedheilige is daar te oud voor. Stel je voor dat hij het verschot krijgt tussen twee verdiepingen in).

Afin, aangezien mijn engeltjes met blinkende oogjes hun slof voor de haard hadden geplaatst, tekeningen gefabriceerd en suikerbonen voor het paard klaargelegd (geen wortels meer in huis, en enkel strooisuiker in de kast), voelde de sint zich verplicht om allengs nog wat sintchocola in te slaan en langs te brengen.

Helaas, één van de engeltjes had intussen beslist dat witte chocola niet lekker meer is, en uitte biggeltranend en foeterend zijn teleurstelling en verontwaardiging (hoe kàn de sint dat nu niet weten?!).

De sint keek ernaar en zuchtte diep. Een mens, zelfs een goedheilige, kan ook nooit voor iedereen goed doen.

09:43 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ocharme zo'n teleurstelling. Maar je bent toch zeker dat het geen trucje was om een extra groot cadeau bij de Sint uit de wacht te slepen?

Gepost door: ctm | 23-11-07

De commentaren zijn gesloten.