05-11-07

tutjes

Het voorbije weekend heb ik barslecht geslapen. Hoe dat zo komt, vertel ik u graag. Dochter heeft onlangs eigenzinnig beslist dat zij vanaf nu echt echt echt een grote meid is, die op school naar de grotere kleuters mag en dus ook  alleen de trap op (een voorrecht dat de kleinste kleuters niet beurt valt). Bovendien heeft een grote meid geen tutjes meer nodig, en dus kwam zij vrijdagochtend vol trots met een handvol van die dingen naar beneden. Die moest ik dan buiten aan de poesjes geven, dewelke ze vervolgens verder zouden verdelen onder alle andere KLEINE kindjes ter wereld. Het verband tussen tutjes, poezen en hun eventuele sinterklaasactie begrijp ik ook niet precies, maar dit geheel terzijde.

En zo ging dochter haar allereerste tutloze nacht in. Om het vermoedelijke leed wat te verzachten, mocht ze bij mij in bed (we logeerden immers bij oma). Dat, beste lezer, bleek een vergissing. Om 3u werd dochter wakker, en aangezien ze zich niet meer terug in slaap kon zuigen, bleef ze in die toestand; wat zeg ik: ze werd met de seconde wakkerder, daarbij geholpen door mijn nabijheid: en maar friemelen aan mijn haar, nijpen in mijn neus, knuffelen en kusjes geven. Lief, dat wel, maar minder aangenaam in het holst van de nacht. Heel even overwoog ik in al mijn slaperigheid zelfs om haar opnieuw de borst aan te bieden. Helaas, zoals vrijwel elke moeder weet, betekent een wakker kind ook het einde van haar slaap. Rond de klok van vijf ben ik er maar mee opgestaan en tv gaan kijken. National Geographic, over instortende bruggen en meer van dat fraais.

De volgende avond besloot ik de slaapindeling enigszins te wijzigen. Dochter kreeg het hele bed, ik installeerde mij naast haar op een matras. In de hoop dat ze toch wel erg moe zou zijn na haar doorwaakte nacht, dat ze minder door mijn aanwezigheid in haar slaap zou worden gestoord en ik op mijn beurt niet door de hare. Helaas pindakaas. 5 keer is ze die nacht uit bed en op mij gevallen, waarbij 1 keer ook met haar oor op de scherpe rand van het nachtkastje.

Maar van de tutjes lijkt ze intussen wel af.

 

15:57 Gepost door Stientje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Lol seg, allee neen, maar toch ook een beetje.

Gepost door: Mme Zsazsa | 06-11-07

wanneer jij goed getraind bent, mag ik dan mijn dochter brengen voor de zonder-tut-training?

Gepost door: morgan | 08-11-07

De commentaren zijn gesloten.